E-bloko στη διαπλοκή

Μεγάλες κουβέντες;

Δεν τρέφω καμιά αυταπάτη ως προς το ευάλωτο της διαπλοκής. Άλλωστε αυτό το δημόσιο σημειωματάριό μου προέκυψε ως ανοιχτή παραδοχή της προσωπικής πολιτικής  ήττας από αυτήν. Ήττα που καθόλου προσωπική δεν είναι στο βαθμό που αντιλαμβάνομαι πως αφορά το σύνολο του λαού μας και συνολικά τη χώρα μας. Ωστόσο δεν αθροίζομαι με τους ηττημένους, για να έχω παρέα στο θρήνο. Αθροίζομαι εξ αντικειμένου  και σε ό,τι με αφορά παραδέχομαι ξεκάθαρα ότι είμαι νικημένος αλλά αρνούμαι να προσκυνήσω τους νικητές. Ηττοπάθεια; Τι είναι αυτό;

Αλλά αυτές οι παραδοχές και οι δηλώσεις θα ήταν εκτεθειμένες σε ερμηνεία άσφαιρου βερμπαλισμού, και δη εκ του ασφαλούς, αφού απογράφομαι με την ιδιότητα του επιχειρηματία (λέμε τώρα),  αν δεν τεκμηριώνονται από στάση ζωής. Γι’ αυτό, όσο αντέχουν τα ποδάρια μου κι όσο το μυαλό μου δεν έχει νερουλιάσει, το παλεύω όπως μπορώ, έργω και λόγω. Ήγουν με πολλή  δουλειά και λίγες κουβέντες. Που σημαίνει δουλειά στο χωράφι, στο ebloko.gr και στην ταχυμεταφορά. Σε κάνα διάλειμμα σκαρώνω και λίγες αράδες  στο παρόν σημειωματάριο. Για εφτά μέρες τη βδομάδα, αφού οχτώ δεν υπάρχουν.

 

Ebloko & διαπλοκή

Το ebloko.gr ως ιστοσελίδα στήθηκε σαν ένα μικρό ανάχωμα κατά της διαπλοκής  δίνοντας βήμα σε όλους τους Έλληνες παραγωγούς που δεν έχουν φωνή, που δεν έχουν τρόπο να βγάλουν τα προϊόντα τους στον έξω κόσμο, που πασχίζουν να επιβιώσουν παράγοντας. Στήθηκε για αυτούς που εξ αντικειμένου είναι αποκλεισμένοι από την τηλεοπτική διαφήμιση, για όλους όσους δεν μπορούν να πληρώσουν «αέρα» τιμολογούμενο με τον τετραγωνικό πόντο του ραφιού του μεγαλομπακάλη, προκειμένου τα προϊόντα τους να τοποθετηθούν στα ακριβοθώρητα ράφια του.  Για όλους όσους εξοβελίζονται από τα καρτέλ που θέλουν να ελέγχουν και να ορίζουν τις παραγόμενες ποσότητες, τις τιμές παραγωγού και τις τιμές λιανικής. Πού βρίσκεται η διαπλοκή θα μου πεις; Μα είναι δυνατόν τα καρτέλ (στον τομέα τροφίμων και όχι μόνο) να αλωνίζουν χωρίς «κάλυψη»;  Είναι δυνατόν τα μεροκάματα και οι μισθοί να πέφτουν και οι τιμές λιανικής να ανεβαίνουν;  Είναι δυνατόν αυτό να συμβαίνει,  ενώ πέφτουν οι τιμές παραγωγού και παρ΄ όλα αυτά η κρατική γραφειοκρατία να σφυρίζει αδιάφορα και μόνο για ξεκάρφωμα να  βγάζει καμιά «είδηση» αισχροκέρδειας;  Αν αυτό δεν είναι καραμπινάτη διαπλοκή τι είναι;  Μήπως ολική ανικανότητα και γενική παραλυσία; Ποιοί διαπλέκονται με ποιους;  Έλα ντε. Νιάου νιάου στα κεραμίδια τι κάνει;

Τώρα στήνεται και το πρατήριο προϊόντων των Ελλήνων παραγωγών που προβάλλονται μέσα από την ιστοσελίδα ebloko.gr.  Στήνεται ένα άτυπο συνεταιριστικό μαγαζί, ώστε να μπορούν οι παραγωγοί να πουλήσουν τα προϊόντα τους απευθείας στους καταναλωτές δίχως παρεμβολή μεταπωλητή. Στήνεται για να μπορέσουν οι καταναλωτές (όλοι μας δηλαδή) να αγοράσουν έστω κάποια βασικά προϊόντα καθημερινής ανάγκης σε τιμές παραγωγού. Στήνεται για να μπορέσουν περισσότεροι άνθρωποι να καταναλώσουν τα ντόπια προϊόντα αντί των εισαγόμενων.  Δεν είναι υπόθεση εύκολη αυτό το εγχείρημα. Ενοχλεί πολλά αδηφάγα στομάχια και ενεργοποιεί επιθετικά αντανακλαστικά κρατικοδίαιτων μανδαρίνων. Παράλληλα όμως ενεργοποιεί πολλή θετική ενέργεια παραγωγών και καταναλωτών…  Ε, δεν είναι και τίποτα το ανατρεπτικό.  Ένα βόλι χαμηλής εμβέλειας είναι μόνο, με ευδιάκριτο πάντως  στόχο. Τίποτα περισσότερο.  Το περισσότερο μπορεί να γίνει αν τέτοια βόλια πολλαπλασιαστούν. Εγώ δεν είπα ότι η διαπλοκή είναι ανίκητη. Είπα ότι για την ώρα νίκησε κατά κράτος στον καιρό μας… Τίποτα δεν έχει τελειώσει οριστικά.  Έπονται τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας και βάλε… Δεν τελειώνει ποτέ αυτή η ιστορία.

 

Ebloko στη διαπλοκή;

Ηλεκτρονικό μπλόκο στη διαπλοκή. Μεγάλη κουβέντα για μια δύσκολη υπόθεση.  Πράγματι το internet έχει αυξανόμενη  διεισδυτικότητα, ακόμα και στις μεγαλύτερες ηλικίες. Στον ευρύχωρο «αέρα» του χωράνε σχεδόν όλοι. Κάθε άποψη και κάθε φωνή. Αλλά ήδη δεν μιλάμε για το «αθώο» internet των μέσων της προηγούμενης δεκαετίας.  Μπήκε στο «μέσον» η διαφήμιση και το ξέσκισε. Μπήκε το κυνήγι των κλικ για τη διανομή της πίτας. Μπήκε ο ηλεκτρονικός τζόγος. Μπήκαν οι «κοινωνικές δικτυώσεις» το life style, τα νυφοπάζαρα και ένας σκασμός κέρατα ακόμα.

Ωστόσο το «μέσον» παραμένει διαθέσιμο και (ακόμα) προσιτό στους περισσότερους. Όποιος θέλει να αναζητήσει ενημέρωση σοβαρή, πληροφόρηση σωστή και αναλύσεις τεκμηριωμένες  θα χρειαστεί πιθανότατα  να παραμερίσει πολλά σκουπίδια, αλλά στο τέλος θα τις  βρει.

Έχω την εκτίμηση ότι κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις μπορεί ο δίαυλος του internet να είναι εξαιρετικά χρήσιμος, ώστε να δημιουργούνται σοβαρά αναχώματα κατά της διαπλοκής.  Κι όταν μιλάω για συγκεκριμένες προϋποθέσεις εννοώ ότι κάθε αναφορά ζητήματος που υποκρύπτει διαπλοκή είναι πειστική μόνο όταν είναι επώνυμη και εφόσον συνοδεύεται από μια «πολιτική» τεκμηρίωση.  Σε κάθε άλλη περίπτωση δεν μπορεί να είναι πειστική αν κιόλας δεν είναι κακόβουλη σαβούρα. Αντιλαμβάνομαι βεβαίως την (σε κάποιες περιπτώσεις ανυπέρβλητη) δυσκολία επώνυμων αναφορών και συμμερίζομαι την  άποψη ότι «η διατύπωση της αλήθειας τείνει να θεωρείται αδίκημα συκοφαντικής δυσφήμισης», αλλά δεν νομίζω πως κάπως αλλιώς μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Γιατί άλλο πράγμα είναι ο πόλεμος κατά της διαπλοκής και άλλο η ανώνυμη ρουφιανολογία, το ξεκαθάρισμα λογαριασμών και το χαοτικό ξεκατίνιασμα.

Δεν παρέχει πολλές ελπίδες το γεγονός ότι άρχισαν να στήνονται ιστοσελίδες προκειμένου να φιλοξενήσουν παράπονα και καταγγελίες για φακελάκια, για μιζούλες και για κακή εξυπηρέτηση. Δεν λέω, χρήσιμα είναι και  κατά κάποιο τρόπο αποθαρρύνουν το γιατρό του δημόσιου νοσοκομείου και τον υπάλληλο της εφορίας ή της πολεοδομίας από το να απλώνει το χέρι του στην τσέπη του  ανθρώπου που οφείλει να εξυπηρετήσει. Αλλά κάπου υπάρχει ένας περίπου σαφής διαχωρισμός. Γιατί άλλο πράμα  η (δυστυχώς) εθιμική μικροδιαφθορά, άλλο πράμα δηλαδή το μπαξίσι (σίγουρα αδικαιολόγητο και για πολλές κλοτσιές) και άλλο πράγμα η  διαπλοκή. Αυτή ενδημεί λίγο πιο πάνω και λίγο παραπάνω. Γι’ αυτό και θέλει λίγα κότσια  παραπάνω αν αποφασίσεις να τα βάλεις καμιά φορά μαζί της.